De sportvereniging als tweede thuis

Sport is geen eiland in, maar een onderdeel van de samenleving. Als je sport, ben je ook aan het netwerken, ontspannen, kletsen, mediteren, socializen en zelfs werken. De plek waar je sport moet net zo’n veilige basis zijn als je huis.

Eind jaren ‘90 nam de stress toe. Willen sporten werd al gauw móeten sporten. De sportaccommodatie werd luxer, de begeleiding professioneler en de sporter serieuzer.

Geen collectieve beleving meer
Het gekke is dat deze enorme vlucht in de commerciële sportsector niet altijd tot tevredenheid leidde. Natuurlijk is het fijn als je veel mogelijkheden hebt, maar die vrijheid brengt ook nadelen mee. De individualisering in de sport leidt tot eenzaamheid en gebrek aan maatschappelijke verantwoordelijkheid. Men mist de collectieve beleving en gaat hier de laatste jaren weer naar op zoek. De sportvereniging heeft een sociale functie en kan deze verder uitbouwen.

Verruwing versus ontspanning
Het is dus niet vreemd dat veel mensen terugverlangen naar de gemoedelijkheid en eenvoud van de sportvereniging. Ook gezien de verruwing in onze samenleving. De sport kan via de sociale context van de vereniging en de toepassing van de spelregels bijdragen aan de overdracht van waarden en normen, juist nu deze steeds verder vervagen. Denk in dit kader ook eens aan de SIRE-campagne waarin gevraagd wordt kinderen de sport terug te geven, waar ze nu uitgescholden worden door ouders of trainer als ze een bal missen. Het moet niet alleen gaan om competitie, maar vooral om samen ontspannen.

De multifunctionele club
De eisen waar een sportplek aan moet voldoen zijn veranderd. We zoeken naar een club of vereniging waar je de mensen kent en waar sport geen moetje is. Waar je niet alleen komt om fit te worden, maar waar je ook bij kunt praten en een drankje kunt drinken. De behoefte aan specifieke sportaccommodaties neemt af en de behoefte aan multifunctionele accommodaties in de wijk stijgt. Wonen, werken en recreëren vloeien in elkaar over.

Gekoesterde saamhorigheid
Sport en het verenigingsleven zijn van fundamenteel belang. Educatieve, sportieve en culturele activiteiten vormen steeds meer het zwaartepunt in het subsidiebeleid. Sportverenigingen bieden in de ogen van overheden meer dan alleen sportbeoefening: ze binden mensen, worden in de meeste gevallen goed gesteund door vrijwilligers, ze kweken en koesteren saamhorigheid in hun stad of dorp. Essentieel daarbij is dat sport dichtbij huis, bereikbaar en veilig kan worden beoefend.

TIPS VOOR DE SPORTVERENIGING:
• Zorg dat mensen zich gekend voelen bij uw vereniging. Dat betekent een goed persoonlijk contact, ruimte voor een praatje en een gezonde interesse in de behoeftes van de leden. Luister naar de leden en geef hen het gevoel dat er iets met die mening gedaan wordt.
• Er mag geen plaats zijn voor agressie en verruwing. Zorg ervoor dat asociaal en gewelddadig gedrag en vals spelen in de kiem gesmoord worden. Let erop dat alle leden zich geborgen voelen op de club.
• Betrek partners bij de sportvereniging, zoals scholen, wijkraden en bedrijven. Werk samen aan een fijne leefomgeving. Weet dat een sportvereniging méér is dan een plek om te sporten. Doe bijvoorbeeld mee aan (buurt)evenementen, toernooien en plaatselijke manifestaties.
• Erken het sociale aspect van het sporten anno 2008. Geef bijvoorbeeld groepskorting of zorg voor een gezellige, goed gefaciliteerde plek voor leden om iets te drinken of bij te praten.