Zachtaardige hooligan

Wat zal overwinnen in de sport: de hang naar gezelligheid of de zucht naar de overwinning? Ik vind het lastig om te bepalen, want in mij leven alle types sporters nog altijd vreedzaam naast elkaar.

Drill instructor
Tijdens mijn uitjes naar sportclub of zwembad ben ik de rustigste sporter aller tijden. Ik ga er meestal op mijn dooie akkertje heen en eenmaal daar ga ik in traag tempo van start. Als ik ga zwemmen, ga ik ook niet alleen. Mijn moeder gaat gezellig mee en heeft op mij nu niet bepaald de invloed van een drill instructor. We keuvelen na elke twee baantjes over interessante onderwerpen zoals het weer of de laatste aflevering van Boer zoekt vrouw. Oké, ik tel de baantjes die ik zwem wel, maar dat is puur ter voorkoming van schuldgevoel dat ik er te weinig heb gedaan. En van mijn moeder win ik altijd.

Voetenwerk
Ook op de sportclub sta ik niet verbeten te zweten. Ik ben met van alles bezig (leuke cd staat er aan – wat een dikke kont heeft die vrouw – ik moet nog boodschappen doen), behalve met afzien. Heb ik een paar pasjes gemist? Geeft niet, de lerares heeft toch niks gezien. Op de tennisclub van mijn vriend kom ik ook niet om hém toe te schreeuwen dat hij op zijn voetenwerk moet letten. Daar ga ik heen om legitiem in het zonnetje te zitten niksen en een roseetje te drinken met andere toeschouwers.

020
Maar o wee als er voetbal op televisie is. En dan heb ik het niet over Helmond Sport tegen Telstar. Dan heb ik het over de veldslagen tussen de Grote Drie. Als trouwe Feyenoord-fan kan ik het totaal niet verkroppen als 020 (Ajax in Feyenoordtaal) wint. Al is het van een buitenlandse club. En Feyenoord MAG niet verliezen; na een nederlaag verlies ik al snel mijn complete relativeringsvermogen. Het is dat ik geen seizoenkaart heb, anders zat ik elke week tierend in een politiebusje. Sport verbroedert? Dacht het niet!

Clubliefde
En dan gaat de clubliefde ver. Ik heb ook zeker geen rekening bij de ABN-AMRO, die sponsort immers de 'vijand'. En schoonmaken doe ik met Andy en niet met Ajax. Mijn vader lacht daar hard om. Hij is Ajax- aanhanger, dus je kunt je de wekelijkse strijd voorstellen. Maar hij zou best naar een wedstrijd van Feyenoord gaan. Gezellig, met een paar man, biertje erbij. En dan onder de wedstrijd bijpraten met elkaar. Schreeuwen? Ja, juichen bij een doelpunt, maar verder niet. Daar kan ik met mijn verstand niet bij. Al ben ik een zachtaardige, ik blijf een hooligan.